จุดเต็มความกว้าง

จุดนี้ทำให้เครื่องหมายวรรคตอนละตินเข้ากับช่องตารางของอักขระเอเชียตะวันออกได้. จุดเต็มความกว้างกินพื้นที่หนึ่งช่องเท่ากับอักขระเอเชียตะวันออก ส่วนรูปแบบครึ่งความกว้างกินพื้นที่น้อยกว่า ในรหัสอักขระเอเชียตะวันออกแบบความกว้างคงที่สมัยก่อน ความต่างนี้ช่วยจัดตัวอักษรละตินและเอเชียตะวันออกให้อยู่ในตารางเดียวกัน ในการป้อนข้อความภาษาญี่ปุ่น โหมดเต็มความกว้างเรียกว่าเซ็นคาคุ และจุดเซ็นคาคุจะเต็มช่องพอดี

เครื่องหมายวรรคตอนภาษาญี่ปุ่นได้รับการปรับให้เหมาะกับงานพิมพ์ ในสมัยเมจิ (1868–1912) มีการสนับสนุนให้ใช้จุดแบบตะวันตกในสิ่งพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น และวรรณกรรมสมัยใหม่ช่วยเผยแพร่เครื่องหมายวรรคตอนตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1880 เหตุการณ์เหล่านี้กล่าวถึงการนำเครื่องหมายวรรคตอนมาใช้ ไม่ใช่การปรากฏครั้งแรกของรูปอักขระเต็มความกว้างนี้โดยเฉพาะ

เมื่อใดจึงเป็นการเลือกจัดพิมพ์โดยตั้งใจ?

มีการใช้ในข้อความเทคนิคและข้อความที่ผสมภาษาญี่ปุ่นกับตัวอักษรตะวันตก. แนวทางจัดพิมพ์ภาษาญี่ปุ่นระบุ ． เป็นเครื่องหมายวรรคตอนแนวนอนสำหรับข้อความที่ผสมภาษาญี่ปุ่นกับตัวอักษรตะวันตก เช่น หนังสือวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แนวทางจัดพิมพ์ภาษาจีนกล่าวถึงการใช้ในข้อความวิทยาศาสตร์และเทคนิค ตำราเรียนภาษาตะวันตก และหนังสือไวยากรณ์ ซึ่งช่วยแยกจุดออกจากอักษรละติน o และเลข 0

นี่เป็นการเลือกตามรูปแบบการจัดพิมพ์ เครื่องหมายยังคงใช้จบประโยค แต่อาจบ่งบอกการจัดหน้าสไตล์ตะวันตกหรือเชิงเทคนิค ภาษาญี่ปุ่นแนวนอนใช้จุดเต็มความกว้างนี้ได้ ส่วนภาษาญี่ปุ่นแนวตั้งมักใช้ 。

． เพียงตัวเดียวหมายความว่าอย่างไร?

ให้อ่านเป็นเครื่องหมายวรรคตอนก่อน. ． ที่อยู่เดี่ยว ๆ คือจุดจบประโยคแบบเต็มความกว้าง ในแชต คำและเครื่องหมายรอบข้างช่วยบอกได้ว่าตั้งใจจัดรูปแบบเช่นนี้หรือเกิดจากการตั้งค่าป้อนข้อความผิด