Punt met volle breedte

Hij past Latijnse leestekens in een raster van Oost-Aziatische tekens. De punt met volle breedte neemt één cel in, net als een Oost-Aziatisch teken; halfbrede vormen nemen minder ruimte in. In oudere Oost-Aziatische coderingen met vaste tekenbreedte hielp dit om Latijnse en Oost-Aziatische tekst op hetzelfde raster uit te lijnen. In het Japans heet de stand voor volle breedte zenkaku; een zenkaku-punt vult de hele cel.

Japanse leestekens werden aangepast voor drukwerk. In de Meiji-periode (1868–1912) werden punten in westerse stijl in Japanse publicaties bepleit; moderne fictie hielp de leestekens vanaf het midden van de jaren 1880 verspreiden. Die mijlpalen beschrijven de invoering van leestekens, niet de eerste verschijning van precies dit teken.

Wanneer is het een bewuste typografische keuze?

Technische teksten en teksten met Japans en westerse letters zijn bekende gebruikscontexten. Japanse richtlijnen noemen ． bij horizontale leestekens voor tekst waarin Japans en westerse letters worden gemengd, bijvoorbeeld in boeken over wetenschap en techniek. Chinese richtlijnen vermelden het in wetenschappelijke en technische teksten, lesboeken voor westerse talen en grammaticaboeken, waar het de punt onderscheidt van de Latijnse letter o en het cijfer 0.

Het is een keuze van de huisstijl: het teken sluit nog steeds een zin af, maar kan wijzen op westerse of technische zetting. In horizontaal Japans kan deze punt met volle breedte worden gebruikt; verticaal Japans gebruikt doorgaans 。.

Wat betekent ． op zichzelf?

Lees het eerst als leesteken. Een losse ． is een zinspunt met volle breedte. In een chat laten de omringende woorden en leestekens zien of de opmaak bewust is gekozen of door een verkeerde invoerstand ontstond.