Łączący makron kombinujący

Przedłuża jedną linię nad kilkoma literami koptyjskimi. FE26 to środkowy element: ︤ otwiera sekwencję, FE26 występuje po każdej literze pośredniej, a ︥ ją zamyka. Zwykły makron łączący nie może połączyć linii nad kilkoma literami.

Historycznym poprzednikiem jest koptyjski znak supralinearny, czyli linia nad literami. Koptyjski rękopis w odmianie fajumskiej pochodzi prawdopodobnie z VI lub VII wieku; jego znak w kształcie tyldy oznacza skróty świętych imion i liczb, a na końcu wiersza może zastępować koptyjską literę ⲛ, oznaczającą głoskę n.

Dlaczego ten makron potrzebuje lewej i prawej połowy?

Trzyczęściowa sekwencja pozwala fontowi połączyć linię nad kilkoma literami. ︤ rozpoczyna sekwencję koptyjską, ︦ występuje po każdej literze pośredniej, a ︥ ją zamyka. Bez kontekstowego podstawiania glifów i ich pozycjonowania font może przerwać lub źle umieścić linię; to błąd wyświetlania, a nie inny odczyt.

Propozycja kodowania dla języka cerkiewnosłowiańskiego, historycznego słowiańskiego języka liturgicznego, umieszcza ︦ także między połowami tytułu, jego znaku w formie nadkreślenia. To odrębna konwencja zapisu od koptyjskiej.

Jak wpisać środkowy element koptyjskiej linii?

Użyj układu klawiatury koptyjskiej albo wstaw znak przez Unicode. Na klawiaturze koptyjsko-angielskiej Antinoou dla Maca Shift+; wpisuje ︦, a < i > wpisują otwierającą i zamykającą połowę. Dla trzech liter wpisz pierwszą literę, ︤, środkową literę, ︦, ostatnią literę i ︥.

Przy jednej literze użyj zwykłego makronu łączącego. Podczas transkrypcji rękopisu zachowaj jego układ kreski: to samo słowo może mieć w jednym rękopisie kreskę łączącą litery, a w innym kreskę nad jedną literą.