Devanagari danda

Düzyazı cümlelerini ve şiirin küçük birimlerini kapatır. Danda Hintçe, Marathice ve Sanskritçe düzyazıda nokta işlevi görür. Sanskrit şiirinde aynı purna viram cümleyi bitirmeden yarım dizeyi kapatabilir; yalnızca çizgiye değil, konumuna bakın.

İcat edilmedi, gelişti: erken yazılar düz ya da kavisli tek çizgileri seyrek kullandı, ardından küçük ve büyük bölümler için tek ve çift işaretler yerleşti. Amaç pratikti: modern noktalaması, hatta sözcük arası boşlukları bile olmayabilen metinlerde okuru yönlendirmek.

17th century (17. yüzyıl) itibarıyla Sanskritçe ve Marathice metinlerin tek ve çift işaretleri düzyazı cümlelerinin ve şiir birimlerinin sonunda kullandığı anlatılır. Bu mantık hâlâ geçerlidir: । ve ॥ farklı büyüklükte duraklamaları gösterir.

Hintçe neden . yerine । kullanır?

Yerli noktadır, ama Hintçe Latin noktalamasını da kullanır. Modern Hintçe virgül, soru işareti ve bazen noktayı serbestçe alır; danda en çok geleneksel ve resmî metinlere yakışır. Zaten kullanılan noktalamaya uyun.

Tek ve çift dandalar, Güney Asya alfabelerinin çoğunun atası olan eski Brahmi'den türeyen pek çok yazıda görülür ve söz öbeği, dize ya da bölüm sınırlarını gösterir. ASCII | yalnızca benzer görünür.