ทวิภาคแบบเต็มความกว้าง

หมายความว่าข้อความถัดไปจะอธิบายหรือเติมรายละเอียดให้วลีก่อนหน้า

ในข้อความภาษาจีน ทวิภาคตามหลังข้อความบอกเล่า กริยาที่แสดงการพูด ป้ายกำกับ หรือหัวข้อ ก่อนคำอธิบาย คำอ้าง หรือรายการ ในภาษาญี่ปุ่นใช้แยกรายการออกจากรายละเอียด เช่น ที่อยู่หรือเวลา ทั้งสองกรณีใช้บอกโครงสร้าง ไม่ได้สื่ออารมณ์

ข้อความภาษาญี่ปุ่นที่พิมพ์ด้วยอักษรละตินในปี 1591 แสดงให้เห็นการทดลองใช้เครื่องหมายวรรคตอนแบบยุโรปสำหรับผู้อ่านที่ไม่คุ้นกับอักษรญี่ปุ่น เครื่องหมายวรรคตอนแพร่หลายในภาษาญี่ปุ่นมากขึ้นในยุคเมจิ (1868–1912) สิ่งพิมพ์ภาษาจีนแบบดั้งเดิมโดยทั่วไปมีเครื่องหมายวรรคตอนสมัยใหม่น้อย จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อเครื่องหมายอย่างทวิภาคกลายเป็นส่วนหนึ่งของภาษาจีนเขียนมาตรฐาน รูปเต็มความกว้างนี้เกิดขึ้นภายหลังในฐานะรูปแบบทางการพิมพ์และการเข้ารหัส

ทำไม ： จึงกว้างกว่า :?

ความกว้างช่วยจัดแนวกับข้อความที่ใช้อักขระเต็มช่อง แต่หน้าที่ยังคงเดิม

การจัดหน้าข้อความในเอเชียตะวันออกมักให้อักขระจำนวนมากกินพื้นที่หนึ่งช่องสี่เหลี่ยมเต็ม ทวิภาคแบบกว้างจึงจัดแนวตามตารางนั้นและรักษาระยะห่างในข้อความที่ผสมความกว้าง รวมถึงการเข้ารหัสแบบเก่า นี่เป็นการเลือกด้านการจัดหน้า ไม่ใช่ความหมายใหม่

การจัดพิมพ์ภาษาจีนยังวางจุดต่างกันตามภูมิภาคด้วย ในจีนแผ่นดินใหญ่ จุดมักอยู่ใกล้ขอบข้อความ ส่วนไต้หวันและฮ่องกงมักวางเครื่องหมายหยุดไว้กึ่งกลางช่อง แต่อ่านเป็นทวิภาคเหมือนเดิม

พิมพ์ ： ได้อย่างไร?

เลือกเครื่องหมายวรรคตอนเต็มความกว้างในวิธีป้อนข้อความ

วิธีป้อนข้อความภาษาญี่ปุ่นมีตัวเลือกเต็มความกว้าง (zenkaku) และครึ่งความกว้าง วิธีป้อนข้อความภาษาจีนตัวเต็มอาจมีตัวควบคุมความกว้างหรือเมนูสัญลักษณ์ ปุ่มหรือเมนูขึ้นอยู่กับวิธีป้อนข้อความ

ในประโยคภาษาไทย ให้เปลี่ยนเป็นการป้อนโดยตรงหรือครึ่งความกว้างแล้วใช้ : เครื่องหมาย ： ที่หลุดมาเดี่ยว ๆ มักดูเหมือนความกว้างไม่ตรงกันหรือมีเครื่องหมาย CJK ติดมา ไม่ใช่การเน้นข้อความ