Goblin

To tengu, górski duch z japońskich podań. Tengu mieszkają w lasach i na szczytach. Starszy rodzaj przypomina kruka z dziobem; ten, który pokazuje 👺, to „wielki tengu”: ludzka twarz o czerwonej skórze, krzaczastych brwiach i ogromnym nosie. Maski z tą twarzą wiszą w górskich świątyniach, idą w festiwalowych pochodach, grają w nō i kyōgen, klasycznym japońskim teatrze masek, i są sprzedawane jako pamiątki w całym kraju. Jeśli widziałeś tę twarz na ścianie japońskiej restauracji, to była maska tengu.

W opowieściach tengu są dumne, porywcze i lubią figle: sprowadzają wędrowców na manowce, kpią z pysznych mnichów, a czasem porywają ludzi. Są też postrachem i wzorem jako mistrzowie miecza. Najsłynniejszy, Sōjōbō z góry Kurama pod Kioto, miał wyszkolić chłopca, który został wojownikiem Minamoto no Yoshitsune. Ta mieszanka psoty, groźby i kunsztu to dokładnie zakres tego emoji.

Nos ma znaczenie. Po japońsku „stać się tengu” (tengu ni naru) znaczy nabrać wody sodowej do głowy, a „wysoki nos” oznacza pychę. Emoji trafiło do Unicode z zestawów japońskich operatorów komórkowych, dlatego jego shortcode nazywa je japońskim goblinem; „goblin” to najbliższe angielskie słowo, nie tłumaczenie.

Co znaczy, gdy ktoś wysyła 👺?

Psotę, drwinę albo złość, a decydują słowa wokół. Po przyznaniu się do kawału albo po wyzwaniu 👺 dodaje diabelski uśmiech. Obok narzekania na szefa, sędziego albo byłego czyta się jako wściekłość lub chęć odwetu. W odpowiedzi komuś, kto celowo podjudza, przypina mu etykietę trolla. Ludzie wysyłają je też, by nazwać kogoś zarozumiałym, co jest jedynym odczytaniem zgodnym z japońskim idiomem.

Wysłane samo, bez słów, jest dwuznaczne: „coś knuję” albo „jestem wściekły”. Gdy dostaniesz gołe 👺 od kogoś, kogo słabo znasz, lepiej zapytaj, niż zgaduj. Między przyjaciółmi to niemal zawsze żart.