｢ Halfbreed linker hoekhaakje

Wat betekent ｢

Het opent een Japans hoekaanhalingsteken. Het bijbehorende smalle sluitteken is ｣; Japanse schrijfadviezen gebruiken het brede paar 「」 voor citaten, gemarkeerde termen en nadruk.

De aanduiding van dialoog ontwikkelde zich uit de ioriten, een teken voor gezongen of voorgedragen regels in jōruri-uitvoeringsscripts, een Japanse vorm van gezongen vertelling. In drukwerk uit de late Edo-periode en vroege Meiji-periode versmolt het met een ouder haakje voor verwijzingen en nadruk tot de moderne kagikakko, oftewel Japanse hoekhaakjes. Wanneer het sluitteken precies vaste vorm kreeg, is omstreden.

Een Unicode-voorstel uit 2025 beschrijft hoekhaakjes als gebruikelijk in horizontale en verticale tekst in Japan, Hongkong, Macau en Taiwan; op het Chinese vasteland verschilt de praktijk per schrijfrichting. ｢ behoudt de rol van openingsteken; het verschil zit in de breedte.

Waarom lijkt ｢ smaller dan 「?

Het is de halfbrede vorm van hetzelfde openingsteken.

In de JIS X 0201/Shift JIS-tekentraditie werd dit leesteken gebruikt in smalle tekst met vaste rasterbreedte naast Latijnse tekens. Unicode behield het onderscheid om compatibiliteitsredenen. Lettertype en opmaak beïnvloeden nog steeds de zichtbare breedte.

NFKC zet ｢ om in 「. Dat kan tekstvergelijking vergemakkelijken, maar verwijdert het breedteverschil. Behoud de oorspronkelijke vorm als uitlijning met vaste breedte of exact terugzetten belangrijk is.

Een opmaakgevoelig openingsteken: de smalle breedte is belangrijker dan een andere toon.

Gebruik ｢ samen met ｣ in breedtegevoelige tekst; ｢ combineren met het brede 」 verandert het oorspronkelijke breedtepatroon.