Linker punthaak

In Oost-Aziatische tekst opent 〈 een titelmarkering en sluit 〉 die.

Volgens de interpunctienorm van het Chinese vasteland uit 2011 is 〈〉 een enkel tekenpaar voor werktitels. Het kan boeken, hoofdstukken, artikelen, tijdschriften, films, muziek, software en andere benoemde werken omsluiten. Staat de ene titel binnen de andere, dan staat de binnenste titel tussen 〈〉 en de buitenste tussen 《》.

De richtlijn van het Taiwanese ministerie van Onderwijs gebruikt 《》 vooral voor boeken en 〈〉 voor kortere werken zoals hoofdstukken, liedjes, films en schilderijen. Koreaanse richtlijnen noemen 〈〉 홑화살괄호, ongeveer ‘enkele pijlhaakjes’, en gebruiken ze voor ondertitels, werken, bedrijven, wetten en voorschriften. Japanse vertaalrichtlijnen behouden de tekens alleen als ze in de brontekst staan.

Hoe werd 〈 een titelmarkering?

De moderne rol ontstond in de context van een Chinese interpunctiehervorming.

Hu Shi en andere geleerden stelden in 1919 een nieuw interpunctiestelsel voor; de overheid keurde in 1920 een herzien voorstel goed. Chinese teksten gebruikten al oudere lees- en indelingstekens.

De hervorming gaf leestekens duidelijkere taken bij het tonen van zinsbouw en verbanden. Dat is de moderne historische context voor het gebruik als titelmarkering, zonder een exacte eerste vindplaats van dit teken vast te leggen.

Waarom wordt 〈 met een ander haakje verward?

Verschillende tekens kunnen bijna dezelfde omtrek hebben.

〈 hoort bij de Oost-Aziatische interpunctie en neemt een volledige tekenbreedte in. De wiskundige vorm ⟨ kan er bijna hetzelfde uitzien, maar wordt in formules gebruikt; het smallere ASCII-teken < is een ander teken.

Volgens de HTML-standaard begint een openingstag met ASCII <, niet met 〈. Bij een titel opent 〈 het paar en sluit 〉 het.